She walks toward the light, letting the wind lift her body and allowing her soul to unfold freely.
light is not a distant destination she pursues, but the strength rising from within.
When the soul is no longer defined by darkness, life begins to shine.

Ze beweegt zich naar het licht,
terwijl de wind haar draagt
en haar ziel zich steeds verder opent —
vrij, onbevangen en zonder angst.

Het licht is geen verre bestemming
die ze hoeft na te jagen.
Het is de stille kracht
die al die tijd in haar heeft geleefd,
die vanuit haar diepste wezen
langzaam naar boven komt.

Wanneer haar ziel niet langer wordt gevormd
door de duisternis die ze heeft gekend,
ontstaat er ruimte voor iets nieuws.

En dan ontdekt ze:
het licht waarnaar ze zocht,
heeft nooit buiten haar gewacht.

Het heeft altijd in haar geleefd.

En wanneer ze zichzelf toestaat te stralen,
begint ook het leven om haar heen
mee te lichten.