Rise with breeze

She rises on tiptoe, her chest lifted, facing the wind.
Her eyes are closed,
not because she cannot see what lies ahead,
but because she already believes-
life has already a direction of its own.

The wind passes by her,
lifting the folds of her dress,
as if carrying both her body and her soul upward.

Some strength does not come from fighting against the wind,
but from learning to stand within it,
and allowing the wind itself
to become the force that lifts us higher..

Rise with breeze-sometimes,
the true life is not in escaping the storm,
but in choosing,
even within the wind,
to rise.

Rise with the breeze.

Ze rijst op haar tenen,
haar borst geheven,
het gezicht naar de wind gericht.
Haar ogen zijn gesloten,
niet omdat ze niet kan zien wat voor haar ligt,
maar omdat ze al gelooft: het leven heeft zijn eigen richting.

De wind strijkt langs haar heen en tilt de plooien van haar jurk op,
alsof hij zowel haar lichaam als haar ziel naar boven draagt.

Sommige kracht ontstaat niet door tegen de wind te vechten,
maar door te leren erin te staan en toe te laten dat de wind zelf de kracht wordt die ons hoger doet stijgen.


Soms ligt het ware leven niet in het ontvluchten van de storm, maar in de keuze om, zelfs midden in de wind, op te staan en hoger te stijgen.