ENG: Ideas live inside her the way light lives inside glass: present, but never quite released. They formed slowly, layering themselves over time, waiting for a moment that never seemed to arrive.

Each one grew wings before she dared to look at it properly. They pressed gently against her thoughts. She felt them in the pauses, in the moments just before sleep.

They were beautiful, unfinished things. Too easy to keep hidden, until now. This is the moment before movement. The stillness before the first breath. A prelude.

What had once been held inside begins to surface. The ideas did not escape her, they emerge from her, carried by trust rather than fear. She does not chase them. She lets them fly.

Prelude is not the transformation itself, but the acceptance of it. The moment when thought becomes action. When what has lived in silence finally steps into the light. Sometimes transformation begins not with a step, but with the decision to move.

-

NL: Ideeën leven in haar zoals licht in glas: aanwezig, maar nog niet vrijgegeven. Ze groeiden langzaam, laag na laag, wachtend op een moment dat uitbleef.

Ze voelt ze in de stiltes, vlak voor de slaap. Mooie, onvoltooide gedachten, lang verborgen gehouden. Tot nu. Dit is het moment vóór beweging. De stilte vóór de eerste ademhaling. Een prelude.

Wat ooit binnen bleef, komt naar de oppervlakte. Niet uit angst, maar uit vertrouwen. Ze jaagt haar ideeën niet na. Ze laat ze los.

Prelude is geen transformatie, maar de aanvaarding ervan: het ogenblik waarop gedachte actie wordt en het stille eindelijk het licht betreedt. Soms begint verandering niet met een stap, maar met de keuze om te bewegen.